Monday, April 23, 2007

دیگران با ما

با  ما  ایرانیان  چه  زشت  و  موهن رفتار میشود

چون   جانیان   جنگ  و دیو و دشمن

کردار میشود

با   مردمی  که    بودند     روزی    نشان   عشق

چون  خائن  و  یک  قاتل  بالفطره

گفتار  میشود

ما سخت  در عجب  که   چه   بود ست   جرم   ما

هم در وطن و هم  برون ز مرز  

اینکار میشود

دائم    کسان    به      ما     زنند     نیش    آتشین

که  اسفندیار  هم  به  درد   زخمش

بیمار   میشود

از    ظلم     خدای    عرب     فرار      کرده ایم

در سرزمین غیر نیـــز  نسلـــمان

چه خوار میشود؟

ما    در    وطن   اسیر   و   به   وقت  گریز  نیز

قهر است  جای  لطف  ز هر سو فقط

نثار میشود

آهنگری   به    بلخ     گنه    کرده     ای    عجب

که مهتری  به  شوشتر  چه  بی گنه 

به دار  میشود

در   عالم   منطق    ندیدم    کی    و     یا     کجا

شخصی به  جای  فرد  دگر مجرم  و  

بدکار میشود

این    نیست     رسم     میهمان    نوازی   غربیان

گه زین به پشت وپشت به زین گه به

روزگارمیشود

گیریم      غربیند      و      مغایر    ز    رسم  ما

ای  شرق  نشینان به  شمایان   چه  

کاردار میشود؟

با    ظلم    به    میهمان     نشود     درد کس  دوا

از   قهر و اشک او جهانتان که

تیرو تار میشود

دردا    که    فرد   شرقی   جای   فعل های   نیک

دائم  پی  افعال زشت غرب است

دمار میشود

هر  دم     به   رویمان    زنند    انگ    تروریسم

غافل که از سیاست  خود ،  غرب   

گرفتار  میشود

انگار   نه    انگار    هم   ایشان      سبب    شدند

در روز قهر   شاه  ،  هیولای   شر   

بیدار   میشود

ملای     بد  سگال     سیه  روی    و     دیو خوی

آتش به جانمان زده ، زین کرده  چه  

سرشار میشود

لیک    دل    چو  آفتاب    منور    بود    از   آنک

ایران   ما   عاقبت  مکان  نسل به

افگار میشود

در  آن    زمانه   ما    به    همه    بانگ  می دهیم

با  هر  کسی   به  نسبت   شخصیتش  

رفتار  میشود

این    ملیت    و    مملکت   و     حاکمیت    نیست

با  فعل   شخص ،  ماهیتش   ثبت  و  

آشکار میشود

ای    کاش    آدمی    برسد     به    این     نظرگاه

آیین نیک  و  خلق نکو  است  که  

ماندگار  می شود