Monday, April 23, 2007

بینش عمیق در اتوبوس!ا

 


دیدار   یار    شعله    فکـــندی  بـه جهــــــــانم         همـچون   تنـــــور  داغ    شد انـدام و روانـــم

یک آن گفتم که  این همان نـــــور الاهیــــــست          کز تابش او همـــــاره زیبا شــــــــودم  زیست

در  ذهن،  بغــل   گرفتمش  همـــــچو  عروسم          دلــدار ولی پیــــــــــــــــاده شد از اتوبوســــم!

ای   معجزه   دهـر  کجا   می روی   این سان         هیمه  تو می سوزد  و  بازهم   پی  حرمان؟...

بگذار بسوزم   من   از   عشق   یک   نگاهی       زیرا   که    فراتر  ندیــدم  از   نوک    بینی!