من فکر میکنم جای یک واژه در ادبیات جهان حقیقتا خالی است و آن واژه ی بسیار پُرمعنی "درسَنده" مخفف درس گوینده (LN: Lesson Narrator) است. درسَنده یا "درسگر" بر وزن کارگر که میتوان برای آموزگاران واحدهای عملی هم استفاده کرد، کسی است که در کلاسهای درس "دانشگاه" (البته باز بگمانم "درسگاه" یا همان مدرسه بهتر است تا دانشگاه)، مطلب کتاب درسی را که کسی دیگر نوشته صرفا برای دانشجویان بازخوانی کرده و به زبان قابل فهم شرح میدهد، همین! درسَنده نه تنها کوچکترین نقشی در شکل گیری هیچ بخشی از آن مطلب علمی نداشته و نخواهد داشت، بلکه در بسیاری موارد حتی خودش کاملا علت وجودی، لزوم یا کاربرد یا سابقه پشت آن آن مطلب علمی که بیان میکند را نمیداند.
در حال حاضر به چنین شخصی "استاد" میگویند که این کاملا غلط است!در آموزش و پرورش ما به درسَنده، آموزگار میگوییم. یعنی کسی که آموزش میدهد. این خوب است اما باز نه برای کسیکه واقعا آموزش نمیدهد و صرفا هرچه به او گفته اند بیان میکند. مثلا معلم دینی و تاریخ و علوم اجتماعی و ... کلا دروس عمومی؛ چه در دانشگاه و چه در مدارس اینها نه تنها آموزش نمیدهند که گمراه کننده کودکان نیز هستند و آنها را از تعقل کافی و استدلال خردمندانه دور میکنند. اینها را که باید فوری ریخت بیرون از یک نظام سالم آموزشی. این هیچ!
اما منظور من کلا واژگان و حرفه های استادیاری و استادی است که بسیار بیجا برای 99 درصد "آموزگاران" و "درسندگان" ها بکار میرود. ایشان واقعا استاد چه هستند؟؟ حل تمارین؟ بیان عقاید و نظرات دانشمندان دیگر؟ حفظ کردن مطالب؟ قانع کردن دانشجو با مغالطه؟ چه؟
بسیاری از اینها مطالب فیزیک و شیمی که آموزش میدهند را خود حتی یکبار تست و صحت سنجی نکرده اند. یا فرضا ریاضیات و فیزیک پیشرفته ای که درس میدهند را اصلا نمیدانند از کجا آمده و به چه کار می آید! فقط مثل طوطی، آنچه آموخته اند به دیگران پس میدهند. جز اینست؟ چند درصد جز اینست؟ آماری داریم؟
لفظ "استاد" به نظر من تنها لایق کسی است که یا متخصص در یک فن و حرفه باشد و یعنی در آن فن و حرفه صاحب کتاب یا دست آورد عملی تایید یا ثبت شده باشد و یا کسیکه خود تولید علم و تولید محتوای علمی ثبوتی قابل عرضه در یک شاخه علمی یا هنری یا ورزشی کرده باشد. الباقی همه از دم یا آموزگار هستند (چه دانشگاه و چه مدرسه) و یا درسنده! و این فرق را خود دانش آموزان و دانشجویان باید بگذارند. اگر آموزش دیدند، طرف آموزگار است. اگر صرفا درس میدهد و تمرین حل میکند و میرود: درسنده ولی اگر واقغا متخصص رشته اس هست و در آن مکتوباتی دارد یا به هر طریقی سطح آن علم را بالاتر برده، "استاد".
پس درسنده همواره یک رتبه پایینتر از آموزگار است چون واقعا بلد نیست چیزی به کسی درست آموزش دهد و صرفا درس را بیان میکند و سر بُرج یا آخر هرماه حقوقش را میگیرد و خلاص!
نه تحقیقی و نه حتی بروزرسانی و مطالعه کافی و یلستی و نه پژوهشی ارزنده. هیچ!
در حال حاضر به چنین شخصی "استاد" میگویند که این کاملا غلط است!در آموزش و پرورش ما به درسَنده، آموزگار میگوییم. یعنی کسی که آموزش میدهد. این خوب است اما باز نه برای کسیکه واقعا آموزش نمیدهد و صرفا هرچه به او گفته اند بیان میکند. مثلا معلم دینی و تاریخ و علوم اجتماعی و ... کلا دروس عمومی؛ چه در دانشگاه و چه در مدارس اینها نه تنها آموزش نمیدهند که گمراه کننده کودکان نیز هستند و آنها را از تعقل کافی و استدلال خردمندانه دور میکنند. اینها را که باید فوری ریخت بیرون از یک نظام سالم آموزشی. این هیچ!
اما منظور من کلا واژگان و حرفه های استادیاری و استادی است که بسیار بیجا برای 99 درصد "آموزگاران" و "درسندگان" ها بکار میرود. ایشان واقعا استاد چه هستند؟؟ حل تمارین؟ بیان عقاید و نظرات دانشمندان دیگر؟ حفظ کردن مطالب؟ قانع کردن دانشجو با مغالطه؟ چه؟
بسیاری از اینها مطالب فیزیک و شیمی که آموزش میدهند را خود حتی یکبار تست و صحت سنجی نکرده اند. یا فرضا ریاضیات و فیزیک پیشرفته ای که درس میدهند را اصلا نمیدانند از کجا آمده و به چه کار می آید! فقط مثل طوطی، آنچه آموخته اند به دیگران پس میدهند. جز اینست؟ چند درصد جز اینست؟ آماری داریم؟
لفظ "استاد" به نظر من تنها لایق کسی است که یا متخصص در یک فن و حرفه باشد و یعنی در آن فن و حرفه صاحب کتاب یا دست آورد عملی تایید یا ثبت شده باشد و یا کسیکه خود تولید علم و تولید محتوای علمی ثبوتی قابل عرضه در یک شاخه علمی یا هنری یا ورزشی کرده باشد. الباقی همه از دم یا آموزگار هستند (چه دانشگاه و چه مدرسه) و یا درسنده! و این فرق را خود دانش آموزان و دانشجویان باید بگذارند. اگر آموزش دیدند، طرف آموزگار است. اگر صرفا درس میدهد و تمرین حل میکند و میرود: درسنده ولی اگر واقغا متخصص رشته اس هست و در آن مکتوباتی دارد یا به هر طریقی سطح آن علم را بالاتر برده، "استاد".
پس درسنده همواره یک رتبه پایینتر از آموزگار است چون واقعا بلد نیست چیزی به کسی درست آموزش دهد و صرفا درس را بیان میکند و سر بُرج یا آخر هرماه حقوقش را میگیرد و خلاص!
نه تحقیقی و نه حتی بروزرسانی و مطالعه کافی و یلستی و نه پژوهشی ارزنده. هیچ!
_______________________________________
پ.ن: راستی ترکیب "کلاس گردون" هم زیباست!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
نظر شما چیست؟