مطلب پیش رو، تلفیقی است از علوم تجربی و انسانی که امیدوارم بتواند دیدگاهها و تحلیلهای آیندگان را متأثر کند:
چنانکه ما در هندسه فضایی سه محور عمود بر هم (Orthogonal) داریم، به عقیده من همین سه بُعد هندسی را هم ما در توصیف رویدادها و پدیده های واقع شده دراجتماعات انسانی داریم. ابعاد XYZ در توصیف وقایع اجتماعی توسط اشخاص و رسانه ها اینهاست:
بحث با دون مایه چون بیگاری است
وعظ بر جُهــال، عاطل کاری است
با کسی که بنـده "ناراســـــتی" ست،
بهترین برخورد، هیـچ انگاری است.*
*- برای خواننده این وبلاگ بدیهی است که 👇
من تابحال در این وبلاگ به دفعات راجع به مبحث اراده و اختیار انسان مطلب نوشته ام. اما امروز خواستم با پیشرفت اخیر بشر در علم ژنتیک و از زاویه ای دیگر این بحث راا پیش کشیده و دیپ سیک را با آن به چالش بکشم. بد نشد نتیجه اش! بخوانید:
در مورد شرکت آمریکایی کولاسال چه میدانی؟ شرکتی که روی ژنوم گرگهای منقرض شده و ماموت پشمالو کار میکنند.
این شرکت توسط جورج چرچ (ژنتیکدان معروف هاروارد) و بن لام (کارآفرین فناوری) تأسیس شده و هدفش استفاده از ویرایش ژن (CRISPR) و فناوریهای سلولهای بنیادی برای احیای گونههای منقرض شده است.
«هرجا در هنگام مطالعه با "موبایل" مشکل داشتید، گوشی را 90 درجه بچرخانید»
این شعار "الرضا من آل محمد" که به ابومسلم خراسانی نسبت میدهند اولین بار در کدام منبع جدی تاریخی ذکر شده. دین ابومسلم دقیقا چه بود و چرا شیعیان اصرار دارند جنبش او را به امامی که خودشان مدعی هستند که ده سال پس از مرگ ابومسلم زاده شد بچسبانند؟!
«هرجا در هنگام مطالعه با "موبایل" مشکل داشتید، گوشی را 90 درجه بچرخانید»
آیا کتاب قانون و شفا که امروز در دست ماست دقیقا همان است که ابن سینا نوشته یا در طول هزار سال مطالب مختلف به آن اضافه شده است؟
کتابهای «قانون» و «شفا» از مشهورترین آثار ابن سینا هستند که در طول تاریخ دستخوش تغییرات و تحریفات احتمالی شدهاند. در مورد اینکه آیا نسخههای امروزی دقیقاً همانهایی هستند که ابن سینا نوشته یا خیر، باید چند نکته را در نظر گرفت:
انسان بدون حافظه واقعا چیست؟
این شاید سخت ترین سوال در حوزه انسان شناسی باشد. اصلا می توانید فکرش را بکنید که بدون حافظه شما چه تعریفی می توانستید از انسان داشته باشید>؟
غیر از اینست که تمام تعاریف ما از خودمان و از جهان پیرامونمان را ما از مخزن حافظه بیرون میکشیم؟ تمام ارتباطات ما. خانواده، دوستان و هر که میشناسیم تنها کدهایی در حافظه ی ما هستند.
این موضوع را در این پست بررسی می کنیم:
ای که پرسی "علت هستی عالم" از مِهــان...یک نظر بر آینــه بنداز و علت را بدان
منطق، یعنی پندار، گفتار و کردار بر پایه ی اصول مسلم حساب (ریاضی) با نظرداشت معیارهای فیزیکی مورد قبول و واقعیتهای عینی دنیای پیرامون.
این هفته بنابر سفارش یک خوره فیلم در اینستاگرام، بسراغ تماشای یک مینی سریال تلویزیونی جدید رفتم به نام Disclaimer 2024 (سلب مسئولیت) که این سریال برای چهار جایزه منتقدین سینما و سه جایزه گلدن گلوب سال 2025 نامزد شده است.
حالا چرا از دیدن آن اذیت شدم و مهمتر اینکه چرا تا پایان آن طاقت آوردم ؟
میگویم.
لا يهم عدد الظواهر الخارقة للطبيعة الموجودة في العالم ﴿۱﴾ بما في ذلك الروح، والله، والحياة الآخرة، وما إلى ذلك ﴿۲﴾ فإن هذا لا يبرر "ربط" أشخاص معينين ﴿۳﴾ وكذلك "كسب المال" من قبل الدجالين تحت اسم "رجال الدين" من تلك الظواهر﴿۴﴾.
(الجمل أعلاه هي نتيجة لأكثر من ثلاثين عامًا من البحث المكثف، وهي حقيقة محضة تشبه "رذاذ قاتل للحشرات" على وجه أي رجل دين أو مدعي ديني.)
جوابش بسیار ساده است: تا زمانیکه "ترس از مرگ" میان آدمیان وجود دارد.
دستمایه ی ننه قمر
عجیب این نیست که هر "ننه قمری" در طول تاریخ نشسته باشد و برای سازنده جهان معماگون و ترسناک اطراف خودش یک "اسم" مثل یهوه و یزدان و رع و الله و اودین و گاد و هزار و یک اسم دیگر انتخاب کرده و جلوی آن اسم به خاک افتاده باشد و بعد هم به جماعت، به زور یا با وعده های دروغین طوری غالب کرده باشد که آنها هم آن "اسم" را قبول کنند و حتی بپرستند؛ عجیب اینست که در عصر ارتباطات و خرد، هنوز عده ای یافت میشوند که آن "اسامی" را بخود می آویزند و حتی دیگران را به نام آن اسم و "فقط به نام یک اسم" سلاخی می کنند!
مسئله ای که ذهن مرا مدتهاست خیلی به خود مشغول کرده است، مبحث شیرین "واقعیت" است! یعنی آنچه ما انسانها پس از آموختن و دانستنش، آن را «دربست قبول می کنیم» و ذره ای هم به صحت و سقم آن شک نمی کنیم. چرا؟... چون زمانی در فلان کتاب و بهمان مرجع علمی ثبت شده و لابد و حتما درست است چون اگر غلط می بود ذکر نمیشد و یا چاپ نمیشد و یا پس از اعلام نقیض آن حتما پاک میشد. پس چون هست، واقعیت دارد و بنابراین تشکیک بر آن را حمل بر نادرستی میدانیم و حتی گاهی بر درستی آن بدون آزمون و تفکر اصرار می کنیم و جامه بر تن خویش می درانیم!
"""\ بیخود نبوده است که برخی از اندیشمندان معاصر، تعریفی از جهان چهارم ارائه داده اند و آنرا کشورهای حاشیه (Marginalized Countries) یا LDC (کشورهایی با کمترین توسعه یافتگی) یا همان "فقیر" و تنگدست از بُعد اقتصادی خوانده اند.
آماده اید کمی بفلسفیم!!؟
برو بریم...
امروز میخواهم برایتان در مورد خود "فلسفه" صحبت کنم که البته یکجورایی به پست قبل در همین وبلاگ که دیروز نوشتم نیز بی ربط نیست.
این روزها همانطور که میدانیم، مهمترین مسئله روز، لشگرکشی اسراییل است به باریکه غزه برای برانداختن جنگ جویان "حماس" و ساعتی نیست که یک خبر در این ارتباط به گوش آدم برنخورد.
وقتی امروز فیلم سینمایی "تار" (Tár) را دیدم، اصلا فکر نمیکردم که لازم باشد در موردش مطلبی بنویسم تا اینکه در وبگردی کنجکاوانه مطالب مرتبط با فیلم که معمولا برای فیلمهای چالشی انجام میدهم، به نقدی برخوردم از شخصی به نام مسعود فراستی که در ایران وی را بعنوان "منتقد سینمایی" می شناسند! البته من بشخصه هیچ نقدی تا بحال از او نخوانده بودم تا همین ویدئوی زیر که بخود گفتم بهتر است این نقد را ببینم که هم نکات بیشتری در مورد فیلم بیاموزم و هم با نظرات و سبک کار این شخص آشنا شوم. ویدئوی مورد نظر این بود: