571122

باز به آن روز رسیدیم که جانسوز بود 

و عبرت آموز بود

یاد به آن گاه کشاندیم که بیگاه بود، 

عجیب و مرموز بود

باده انقلاب قلابی چنان فاسد و 

سمی جگرسوز بود

که ره گشودیم به فردایی که فردا نبود! 

در واقع، دیروز بود:

حکمت اشکم به گمان چاره بود

 تاج صدارت به نظر شاخ بود

مطبخ دیوانگی پربار بود

 زورق آزادگی سوراخ بود

ماه ز بیم صفت زشت زیب!

 عکس خمینی به تنش رام بود

شاه ز ترس غضب عمو سام

 رفت به جایی که بر او دام بود

دشمن اصلی، بگمان دوست بود

دوست فرضی به سرش بست* بود!

موج سفاهت که به ساحل رسید

موج سوارش چه زبردست بود

ناله آگاه دلان هرزه بود

هرزه گری دغلان فضل بود

خانه رمال پُر از نخبه بود

دست بخیلان همه پُر بذل بود

موی زنان شعله به دین می کشید

جلوه دین، صورت پُر پشم بود

ظاهرا بانو دگر انسان نبود

کیسه مشکی با دو تا چشم بود!

فکر به آینده به کل مرده بود

رجعت عظما به سبق فخر بود

ثروت و مکنت به نظر پست بود

نقش تمدن همه با فقر بود

الغرض آن روز چو هر روز بود

لیک فجر شید جز از خور بود!

عوام کم مایه هیاهو نمود

تا بکُشد هر چه در او نور بود

نخبه ما به دست خود خاك كرد

هرچه تفاخر که در وجود بود!

و وقتی رسید به محصول کار

برسر خود زد؛ ولی چه سود بود!؟

                                                                             بهمن 85 آلماتی، قزاقستان

/////////////////////////////

*- بست سر= عمامه